Vakkorama Paper | Merakımızı mazur görün: Nerede onca küçük mutlu ağaç?
4902
portfolio_page-template-default,single,single-portfolio_page,postid-4902,ajax_fade,page_not_loaded,,qode-title-hidden,paspartu_enabled,qode_grid_1300,qode-content-sidebar-responsive,qode-theme-ver-10.1.2,wpb-js-composer js-comp-ver-5.1,vc_responsive
Category
KÜLTÜR-SANAT

Merakımızı mazur görün: Nerede onca küçük mutlu ağaç?


Efsane ressam ve televizyoncu Bob Ross’un yarım saat içinde, “şimdi yeni bir fırça alalım ve şuraya da mutlu bir ağaç çizelim” gibi zihnimize kazınan sözlerle resmettiği tuvalleri şimdi nerede hiç merak ettiniz mi? New York Times muhabirleri, bu sorunun peşine düştü.

 

Türkiye’de Trt2’de ‘Resmin Sevinci’ ismiyle yayınlanan televizyon programı ‘The Joy of Painting’ için 403 bölüm çeken Bob Ross, ardında binlerce resim bıraktı. Her program bölümüne konu olan resimden üçer kopya yapıyordu. Bir tanesini program öncesi görsel bir referans olarak kullanıyor, bir tanesini kayıt sırasında resmediyor, en son ise kitaplarında kullanılacak kopyayı hazırlıyordu.

 

1994 yılında çıktığı televizyon programda sunucu Phil Donahue, kendisine o dönem sanat çevrelerince sanatının kitsch bulunmasına atıfta bulunarak “Hadi yüksek sesle söyle. Eserlerim hiçbir zaman müzede olmayacak” dediğinde Ross’un yanıtı “Bilmem, belki de asılır. Ama muhtemelen o müze Smithsonian olmaz.” olmuştu. Gelin görün ki, sıkı Bob Ross hayranları Washington’da bulunan Smithsonian American Art Museum’a yazdıkları sayısız mektupla birtakım eserlerinin müzenin kalıcı koleksiyonuna dahil olmasını sağladı. Hatta programda kullandığı merdivenden yaptığı şovalesi, not defterleri ve hayran mektupları da bu seçkiye dahil.

 

Müzeye eserleri bağışlayan, merkezi Virginia’da bulunan Bob Ros, Inc. Resimlerin önemli bir kısmı da bu merkezde saklanıyor. Hiçbiri satışta ya da ziyarete açık olmasa da, onun yerine birtakım hatıralıklar düşünülmüş. Nane şekerinden, çoraplara ya da bir waffle makinesine, Ross’un yüzü her yerde!